بروشور کار آفرینی

کارآفرینی چیست؟
✅کارآفرینی، اشتغال زایی نیست
اشتغال زایی با کارآفرینی متفاوت است. اشتغال زایی وقتی به کار می رود که برای شغل ایجاد شده، به دنبال جذب نیروی کار هستیم.
✅کارآفرینی، مدیریت نیست
سوءتفاهم بین این دو مفهوم هم بسیار رایج است. بین ویژگی ها و شاخص های مدیر و کارآفرین تفاوت اساسی وجود دارد. این تفاوت ها از ویژگی هایی چون انگیزه و شایستگی شروع شده و تا نوع پاداش و میزان خطرپذیری و نوآوری آنها ادامه می یابد. به طور خلاصه می توان گفت که هر کارآفرینی می تواند و یا باید یک مدیر خوب نیز باشد ولی الزاما هر مدیری، یک کارآفرین نیست.
✅هر کسب و کاری کارآفرینی نیست
هر نوع فعالیت تولیدی یا خدماتی که منجر به کسب نفع مادی شود کسب و کار نامیده می شود. اما برای اینکه یک کسب و کار یک فعالیت کارآفرینانه باشد باید دارای ویژگی هایی باشد .
✅تعریف کارآفرینی چیست؟
مردم معمولا تصور می کنند کارآفرینی یعنی شروع یک کسب و کار جدید. اما این درک درستی از مفهوم کارآفرینی نیست. برای پی بردن به معنی دقیق کارآفرینی بهتر است ببینیم این کلمه از کجا آمده و چه تاریخچه ای دارد.
✅اصطلاح کارآفرینی (Entrepreneurship) از واژه فرانسوی enterprendre گرفته شده است و به معنی متعهد شدن برای انجام کاری استفاده می شود.
برای اولین بار یک اقتصاددان به نام کانتیلون در سال ۱۷۳۲ کلمه کارآفرین را برای فردی به کار برد که محصولاتی که دیگران تولید کرده اند را خریداری می کند و پس از اضافه کردن ارزشی به آن، محصول را با قیمت بیشتری می فروشد.اما بعدها تعریف های مختلفی از کارآفرینی ارائه شده است که به برخی از آنها اشاره می کنیم.
✅کارآفرینی به عنوان نوآوری در کسب و کار
شومپتر به سوال کارآفرینی چیست؟ این طور پاسخ می دهد که کارآفرینی عبارت است از عرضه کالایی جدید، روش جدید در فرایند تولید، ایجاد بازاری جدید، یافتن منابع جدید در کسب و کار.
بر اساس این تعریف کارآفرینی نیروی محرکه اصلی در توسعه اقتصادی است و نقش کارآفرین نوآوری و ایجاد ترکیب های تازه مواد است.
✅کارآفرینی به عنوان سبک زندگی مکللند تعریف وسیع تری از کارآفرینی ارائه کرده و فرایند کارآفرینی را فراتر از یک شغل و حرفه و نوعی سبک زندگی می داند. به طوری که از نظر او خلاقیت و نوآوری، نیاز به موفقیت، مخاطره پذیری، عشق به کار و تلاش مستمر، ارزش آفرینی، آرمان گرایی، فرصت گرایی و مثبت اندیشی، زیربنا و اساس زندگی کارآفرینانه است.
در این تعریف کارآفرینی، شکست به عنوان پله ای برای بالا رفتن و فرصتی برای آموختن است. در سبک زندگی کارآفرینانه، پول و ثروت انگیزه اصلی و اولیه فعالیت نیست بلکه معیاری برای سنجش موفقیت فرد به حساب می آید.
✅کارآفرینی به عنوان خلق چیزی ارزشمند هیسریچ و پیترز در تعریفی جامع تر، کارآفرینی را فرایند خلق چیزی جدید و ارزشمند، با اختصاص دادن زمان و تلاش لازم، در نظر گرفتن ریسک های مالی، روانی و اجتماعی و رسیدن به رضایت و استقلال مالی می دانند.
 
یک کارآفرین شبیه چیست؟
✏️هرکسی که کسبوکاری راهاندازی کند، چه یک شرکت بازرسی محیطی در هیوستون باشد، چه یک استارتاپ گیمینگ در پارک مثلث تحقیقاتی در کارولینای شمالی، کارآفرین است. بر اساس یک آنالیز از دانشکدهی کسبوکار هاروارد، کارآفرینان دارای صفات مشترک معینی هستند؛ مانند تعهد سرسختانه به انجام کار دشوار، عزم راسخ و تحمل ریسک بالا. همچنین آنان اعتماد به نفس بالایی دارند و برای تجربههای جدید باز و متمایل هستند.
✏️با وجود این که این ویژگیها در میان کارآفرینان مشترک است، آزمون قطعی برای بررسی استعداد کارآفرینی در یک فرد وجود ندارد. در عوض رشد دادن این ویژگیها ممکن است به یک کارآفرین بالقوه اجازه دهد با آگاهی و عمدا ویژگیهای کارآفرینی را در خود پرورش دهد؛ حتی اگر به طور طبیعی برخی از این ویژگیها را نداشتهباشد.
✏️اساسا هرکسی دارای زمان، استعداد و سرمایه اگر آیندهی نامعلوم را بپذیرد و کسبوکاری ایجاد کند، میتواند یک کارآفرین شود. فرقی ندارد کسبوکار مورد نظر پایهگذار کاملا جدید است یا بر اساس مدلهایی است که قبلا کارآیی خود را نشان دادهاند، در هرحال کارآفرین باید کار سخت لازم برای تبدیل ایده از حالت تئوری به حالت محسوس و عملی را بر عهده بگیرد؛ با علم به این که بدون این دگرگونی، پتانسیلهای یک ایده ناشناس باقی میماند. به همین دلیل کارآفرین به ذخیرهی بیپایانی از ابتکار عمل نیاز دارد؛ و تیزفهمی که ایدهی خود را کاملا بشناسد.
✏️همانطور که در مطالب قبلی اشاره کردهبودیم، کارآفرین برای شروع کسبوکار خود معمولا از ذخایر پولی فردی یا کمک دوستان و خانواده استفاده میکند. برای ساخت کسبوکاری بیشتر از یک کار با درآمد شخصی و محدود، کارآفرین باید سرمایهگذاریهای خارجی را بپذیرد.
✏️برای شرکتهای نوپا و درحال رشد، منابع مختلفی برای جذب سرمایه وجود دارد؛ از جمله سرمایهگذار فرشته (سرمایهگذاری که معمولا در چند کسبوکار کوچک سرمایهگذاری میکند)، وامها و سرمایهگذاری از طریق سهام. در مراحل بعدی، این منابع تغییر میکنند؛ مثلا: سرمایهگذاری خطرپذیر و سرمایهگذاری خصوصی. قبول کردن پولی که با سرمایهگذاری میآید، محدودیتهای به خصوصی نیز دارد؛اما سرمایهگذاران و پول آنها قسمت انکارناپذیری از زیستبوم کارآفرینی را تشکیل میدهند که گاهی تاثیر یک کسبوکار را روی بازار نسبت به قبل چندین برابر میکند.
 
✍ عرض تسلیت به آسیب دیدگان زلزله استان کرمانشاه...